zielony-7300Przystępując do projektowania a następnie wykonawstwa posadzek przemysłowych wykonanych z żywic chemoutwardzalnych największą uwagę należy zwrócić na  przygotowanie podłoża. Tak jak prawidłowo zaprojektowane, a następnie3_zolty-7400 wykonane fundamenty dla budynku, tak jak prawidłowo zaprojektowane i wykonane są warstwy podkładowe pod drogi, tak odpowiednie przygotowanie podłoża pod posadzki stanowi o ich późniejszej  długoletniej bezusterkowej eksploatacji.

szary-7120Wraz z wprowadzaniem nowoczesnych materiałów służących do wykonawstwa posadzek przemysłowych zaczęto w latach 90 wprowadzać nowe ( dla naszego rynku budowlanego) technologie przygotowania podłoży. Technologieniebieski-7200 te mają zastosowanie do wykonawstwa posadzek zarówno na starych podłożach jak i nowo wykonanych. Jednakże warunkiem koniecznym, można powiedzieć podstawowym, do prawidłowego wykonania posadzek przemysłowych jest odpowiednia jakość podłoża.

szary-7100Minimalne parametry jakie musi spełniać podłoże jest to podkład odpowiadający  posadzce wykonanej z betonu klasy minimum B 25 lub wyższej.

 W przypadku braku możliwości technicznych  wykonania nowego podkładu bądź braku czasu na dojrzewanie ( przed

wykonaniem posadzek żywicznych) podłoże musi dojrzewać ok. 28 dni) istnieje możliwość wykonania na stabilnym zdrowym podłożu  tzw. betonu żywicznego, jednakże jest to rozwiązanie dosyć drogie.

 Do podstawowych najczęściej stosowanych metod służących do przygotowania podłoży należy zaliczyć:

– śrutowanie

– frezowanie

– szlifowanie

– piaskowanie

– groszkowanie

– czyszczenie płomieniowo-ogniowe

Posadzka rezydencji garażu SiemiatyczeWszystkie te metody mają na celu bądź usunięcie uszkodzonej warstwy wierzchniej podkładu bądź usunięcie tzw. mleczka betonowego powstającego na powierzchni podkładu betonowego podczas jego wibrowania i zacierania. W wyniku tych operacji wielokrotnie zwiększamy powierzchnię czynną podłoża, poprawiając  zdolność zakotwienia się warstwy

impregnacyjnej posadzki żywicznej w podkładzie. Jak również usuwamy z podłoża słabo z nim związane elementy – .między

innymi mleczko cementowe.

Wielokrotnie,  dopiero po przygotowaniu podłoża jesteśmy w stanie stwierdzić jakość wykonanego podkładu i jego

ewentualne mankamenty, gdyż operacja zacierania w znakomity sposób to uniemożliwia.

Jak niemożliwe jest również, bez wykonania np. śrutowania, wykrycie występujących wad wykonania podkładu takich jak np. pęknięcia skurczowe , pęknięcia na skutek wadliwego wykonania szwów roboczych, pęknięcia posadzki spowodowane złym zagęszczeniem podłoża, bądź nieprawidłowym jego wykonaniem.

Do często spotykanych wad niewidocznych bez wykonania przygotowania podłoża jest nieprawidłowa pielęgnacja szczególnie przez pierwsze dni po wykonaniu, zbyt późne wykonanie nacięcie  dylatacji, zastosowanie niewłaściwej mieszanki kruszyw lub kruszyw z  wtraceniami alkalicznymi o tzw dużej nasiąkliwści, które to w wielu przypadkach dyskwalifikują takie podłoże do wykonania posadzek żywicznych.

Do najbardziej wydajnych  oraz najmniej ingerujących w strukturę podłoża,  stosowanych najczę sciej na nowych podkładach betonowych metod należy śrutowanie. Metoda ta  polega usunięciu mleczka betonowego oraz słabych elementów podłoża poprzez energię kinetyczną   nadaną kuleczkom stalowym za pomocą wirnika, obracającego się w obudowanym zamkniętym urządzeniu.  Kuleczki te  uderzając pod określonym kątem w podłoże,  swą energią wybijają słabe elementy z podłoża i następnie  razem z uwolnionym pyłem wpadają do separatora w którym pył zostaje odsysany do urządzenia filtrującego,  a nie rozbity śrut z powrotem zasypywany jest do przestrzeni w której obraca się wirnik..Urządzenia te  pracują w systemie zamkniętym,  bezpyłowo. Wydajność w zależności od wielkości maszyny, szerokości śrutowania może sięgać  200 m2/h i więcej.

Drugim najczęściej stosowanym sposobem przygotowania podłoża jest frezowanie. Metoda ta choć bardziej ekspansywna od poprzedniej jest niezastąpiona przy pracach na starym podłożu, malowanym farbami lub cienkowarstwowo żywicami, pokrytym płytkami winylowymi itp. Frezarki służą wielokrotnie do usuwania źle wykonanych powłok malarskich

Prace wykonywane są za pomocą frezarek bębnowych ,  na bębnie  z obwodowo umieszczonymi wałkami, umieszcza się komplety lameli, których rodzaj i ilość dobiera się w zależności od rodzaju frezowanego podłoża. . Drugi rodzaj  maszyn frezujących to frezarki tarczowe , gdzie stosuje się wymienne  tarcze z różnego rodzaju zastosowanymi elementami frezującymi dostosowanymi do przygotowywanej nawierzchni.

Maszyny te współpracują również z urządzeniami odpylającymi.

Metody te jednakże są mniej wydajne. W celu dokładnego oczyszczenia podłoża stosuje się frezowanie „na krzyż”. Podczas frezowania można osiągnąć głębokość do 5 mm na jedno przejście oczywiście przy zastosowaniu średniej wielkości frezarki, większe wydajniejsze maszyny zwielokrotniają wydajność.

Następną szeroko stosowaną metodą mającą na celu przygotowanie podłoża jest szlifowanie.

Szlifowanie jest metodą najmniej agresywną,  najczęściej za pomocą tej metody, usuwa się  cienkie powłoki malarskie, mleczko cementowe przed malowaniem cienkowarstwowym,

Szlifuje wykonuje się   w miejscach niedostępnych dla maszyn śrutujących lub frezarek.

Jest to metoda najczęściej stosowana przy czyszczeniu ścian. Przy zastosowaniu odpowiednich  przystawek maszyny te współpracują z odkurzaczami.

Ostatnio uznanie zdobywa wykonawstwo posadzek w systemie betonu „polerowanego”

Metoda ta polega na kilkakrotnym szlifowaniu podłoża betonowego przez zastosowanie odpowiednich zestawów segmentów szlifujących i polerujących oraz chemii impregnacyjnej.

Powyżej opisano szlifowanie,  gdzie elementami roboczymi są różnej wielkości oraz różnej twardości tarcze diamentowe. Szlifowanie wykonuje się również dyskami na których obwodzie rozłożone są tarcze z korundu lub papieru sciernego, jednakże tarczami tego typu wykonuje się tylko prace lekkie o bardzo małej wydajności.

Następną prezentowaną metodą jest piaskowanie.

Przygotowanie podłoża poprzez piaskowanie może być stosowane jedynie na otwartej przestrzeni z uwagi na zapylenie. Wydajność jest wielokrotnie niższa niż śrutowania, jednakże metoda ta jest niezastapiona przy przygotowaniu konstrukcji stalowych przed nakładaniem żywicznych zabezpieczeń antykorozyjnych. Jakość oczyszczonej powierzchni musi odpowiadać wtedy klasie SA 2,5. Czyszczenie powierzchni przez piaskowanie stosuję się również na przed zabezpieczaniem antykorozyjnym powierzchni betonowych mostów i wiaduktów. Metoda ta jest dosyć droga, mało wydajna, wymaga stosowania sprężarek powietrznych oraz dużych ilości środka czyszczącego, jednakże często niezastąpiona.

Do metod niszowych przygotowania podłoży należą groszkowanie i czyszczenie  płomieniowo-ogniowe. Pierwsza była stosowana przed frezowaniem, była to metoda bardzo inwazyjna,  niszcząca podłoże, głośna i  wymagająca w następstwie dużo napraw.

Ostatnia z omawianych metod, czyszczenie ogniowe stosuje się jako operację uzupełniającą przy przygotowaniu podłoży mokrych, zaolejonych.,  zanieczyszczonych chemikaliami.

Metoda bardzo rzadko stosowana lecz również czasami niezbędna.

Wymienione powyżej metody należa do najczęściej stosowanych. W wielu przypadkach przy dużej niejednorodności podłoża zachodzi konieczność zastosowania kilku z nich.

Bez zastosowania tych urządzeń nie może obejść się żadna poważna firma wykonująca posadzki przemysłowe z żywic syntetycznych.

 Niewłaściwe przygotowanie podłoża bądź wybór niewłaściwej metody powoduje często wadliwe wykonanie posadzki żywicznej i późniejsze problemy związane z jej eksploatacją.

Dlatego też jak wspomniałem na wstępie należy bardzo się przyłożyć do tego pierwszego elementu procesu wykonawstwa posadzek przemysłowych, jakim jest przygotowanie podłoża.

Sławomir Leduchowski